به گزارش پایگاه خبری عصر شرق، شهرستان دماوند، با قرار گرفتن در مسیر دو محور پرتردد و حادثه‌خیز هراز و فیروزکوه، همواره در معرض سوانح جاده‌ای و حوادث ناگوار بوده است؛ حوادثی که در بسیاری از موارد، نجات جان مصدومان به تأمین فوری خون و فرآورده‌های خونی وابسته است.

با این وجود، دماوند همچنان از داشتن پایگاه و بانک دائمی انتقال خون محروم مانده است.

این کمبود در حالی احساس می‌شود که علاوه بر مصدومان حوادث رانندگی، بیماران مبتلا به تالاسمی، کم‌خونی‌های شدید، بیماران سرطانی، بیماران کلیوی، بیماران نیازمند شیمی‌درمانی، جراحی‌های اورژانسی، مادران باردار پرخطر و بیماران خونی خاص، به‌طور مستمر به تزریق خون و سلول‌های خونی نیاز دارند.

از سوی دیگر، مردم دماوند همواره نشان داده‌اند که از فرهنگ نوع‌دوستی و اهدای خون برخوردارند؛ به‌گونه‌ای که در مناسبت‌های مختلف و با استقرار پایگاه‌های موقت انتقال خون، استقبال چشمگیری از سوی شهروندان صورت می‌گیرد.

با این حال، این پایگاه‌های مقطعی و مناسبتی، پاسخگوی نیاز دائمی و مستمر منطقه نیست.

نبود بانک خون در دماوند باعث شده است بیماران نیازمند به تزریق خون، ناچار برای دریافت خدمات به مراکز درمانی تهران مراجعه کنند؛ موضوعی که علاوه بر تحمیل هزینه و مشقت به بیماران و خانواده‌ها، در موارد اورژانسی می‌تواند زمان طلایی نجات جان بیمار را به خطر بیندازد.

حتی بیمارستان‌های دماوند نیز برای تأمین واحدهای خونی، ناچار به رزرو و دریافت خون از تهران هستند؛ فرآیندی زمان‌بر که در شرایط بحرانی، چالش‌آفرین است.

با توجه به موقعیت جغرافیایی دماوند، جمعیت ثابت و شناور، حجم بالای تردد بین‌استانی و نقش این شهرستان در شرق استان تهران، به نظر می‌رسد راه‌اندازی پایگاه دائمی انتقال خون شرق استان تهران در دماوند، نه یک مطالبه محلی، بلکه یک ضرورت جدی و حیاتی است.

انتظار می‌رود مسئولان حوزه سلامت، سازمان انتقال خون کشور، دانشگاه‌های علوم پزشکی و مدیران استانی و شهرستانی با نگاهی واقع‌بینانه و آینده‌نگر، برای رفع این خلأ مهم تصمیمی عملی و مؤثر اتخاذ کنند؛ تصمیمی که می‌تواند جان انسان‌ها را نجات دهد، رنج بیماران را کاهش دهد و فرهنگ انسان‌دوستی مردم دماوند را به شکلی پایدار سامان دهد.

انتهای پیام/