حاج ولی الله فتاح دماوندی، بقیه السلف مداحان ِنسل اول دماوند در هنگام مغرب و پس از مجلس توسل به صدیقه کبری علیهاالسلام دعوت حق را لبیک گفت.

انسانی مومن و بی‌ادعا که با کدّ یمین  وعرق جبین و لقمه حلال با کارگری و بنّایی روزگار گذراند و در گچ کاری استادکاری ماهر شد؛ شوهرخاله‌اش مرحوم حاج نصرالله کیاماری استاد نسل اول مداحان دماوند بود که از فرزند و دامادهای خود و نیز از خواهرزادگان همسرش مداحانی بنام ساخت.

مرحوم استاد محمدتقی و استاد احمد کرمانی و حاج عباس کیاماری و حاج ولی الله فتاح دماوندی و حاج حسین فتاح دماوندی به اضافه دیگرانی چون کربلایی اسدالله اسدحیدری و حاج غلامحسین اکبریان و حاج اکبرصفوی و … از شاگردان استاد نصرالله بودند.

جالب اینکه استاد نصرالله با فراست و زرنگی از فرصت شغل گچ کاری و بنّایی استفاده کرد و شاگردان خود را با مداحی و ذکر اهلبیت آشنا ساخت؛ هنگام کار در بالای داربست‌ها با هم شعرحفظ می‌کردند و به هم تحویل می‌دادند و بعدها در هیأت‌ها می‌خواندند.

حاج ولی‌الله به خاطر حافظه سرشارش بیش از ۳۰ هزار بیت شعر حفظ بود؛ استاد نصرالله می‌گفت در حفظ شعر حاج ولی الله شاگرد اولش بود و گاهی اوقات مثلا در مدح و مرثیه حضرت مسلم یک قصیده ۶۰ بیتی را با مضامین بالا می‌خواند که متعجب می‌شدم؛ کتابهایی چون خزائن الاشعار را تقریبا حفظ بود.

کم ادعا و بی سروصدا بود؛ اهل تهجد و سه وعده نماز در مسجد و اهل نماز جمعه بود؛ هیات خانگی‌اش ترک نمی‌شد؛ بسیاری اوقات روضه خوان منازل می‌شد با یک یا دو نفر! بی‌ریا و بی‌ادعا می‌آمد و می‌خواند و می‌رفت.

صدایی ریز داشت و زیر می خواند؛ تحریرهای خاص خود را داشت؛ چهچه نمی‌زند، داد و فریاد نمی‌کرد؛ شاید نسل کنونی اینگونه صداها را نپسندند، اما کافی بود کسی کمی از شعر و ادبیات و نازک طبعی‌های شاعرانه بهره‌مند باشد؛ بیش از هرچیز محو محتوای اشعار بلند او می‌شد.

خدایش بیامرزاد که کم آزار و کم حرف و کم ادعا بود؛ ۷۵ سال برای موالیانش نوکری نمود و زمزمه کرد و سرانجام در واپسین روز فاطمیه و پس از اقامه عزای فاطمی در منزلش در هنگام مغرب و نماز زمزمه لقاء را از لسان دوست شنید و بال در ملکوت گشود.

به برادر عزیزمان جناب حجت الاسلام آقای حاج شیخ کاظم فتاح دماوندی این مصیبت را تسلیت و تعزیت عرض می‌کنم و برای ایشان و پدر بزرگوارشان- که از اخیار دماوند هستند- آرزوی سلامتی و طول عمر دارم.

یادداشت از: استاد حجت الاسلام شیخ حمید آقایی

خطاب به گروه طلاب و روحانیون حوزه علمیه دماوند