استاد حسین نوروزی احمدآبادی، خوشنویس برجسته دماوندی و یکی از کاتبان برجسته قرآن کریم که ۵۷ سال در حوزه خوشنویسی و خطاطی خدمت کرد به علت بیماری درگذشت.
به گزارش پایگاه خبری عصر شرق، استاد حسین نوروزی احمدآبادی، خطاط و از خوشنویسان به نام ایران که اهل احمدآباد دماوند است، شب گذشته به علت بیماری در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
استاد نوروزی احمدآبادی متولد ۳۰ بهمنماه سال ۱۳۱۸ از شهرستان دماوند و فارغالتحصیل فوق دیپلم رشته قضایی از کانون سر دفتران وزارت دادگستری در سال ۱۳۴۰ بود که هنر خوشنویسی را از معلم خود در سال ۱۳۳۳ که مشغول کشیدن تصویر علامه دهخدا خود، فراگرفت.
از افتخارات این استاد برجسته این بود که از ابتدا هیچگاه برای گذراندن زندگی و معیشت خود از خانواده کمک نگرفت و برای امرار معاش زمانی را روی شیشههای مغازه خطاطی میکرده است.
این مدرس انجمن خوشنویسان ایران که آثار زیادی را از خود به جای گذاشته، با برخورد مهربانانه و میهماننوازیاش در دل هنرمندان و مردم قرار گرفته و آثار زیادی از شعرهای معروف سعدی، حافظ و عراقی را خوشنویسی کرده و از مهمترین آثار او، تألیف قرآن کریم بود.
این استاد خوشنویسی در سالهای طول عمر خود از محضر استادان علی شاهمیری، سیدحسین و سیدحسن میرخانی و غلامحسین امیرخانی و در خط شکسته نستعلیق از استاد حسین عطارچیان بهرهمند شده است.
این هنرمند برجسته دماوندی سالهای زیادی در تابلوسازی و ۳۵ سال آتلیه فعالیت کرد و خوشنویسی چاپخانهها و لیتوگرافیهای بیشتر تهران و شهرستانهای اطراف را انجام داد.
نوروزی احمدآبادی در طول سابقه خود در اکثر نمایشگاههای جمعی انجمن خوشنویسان ایران حضور داشت و در طول سابقه خود، سه نمایشگاه در تهران و یک نمایشگاه در ایالت مریلند آمریکا برگزار کرد.
*گفتوگو سال ۱۳۹۲ جمهوری اسلامی با استاد نوروزی/ حیات واقعی در آموختن هنر است
حسین نوروزی احمدآبادی زندگی را در آموختن یکی از رشتههای هنری دانست و افزود: خداوند به همه انسانها استعداد لازم را برای آموختن هنر عنایت فرموده، ولی مهم آن است که برای رسیدن به درجات والای هنری تلاش نماییم.
استاد خوشنویس دماوندی با اشاره به شعر معروف ˈنابرده رنج گنج میسر نمی شودˈ لازمه رسیدن به درجات عالیه هنر را تلاش و جدیت عنوان کرد و افزود: هنر نه فقط در دوران حیات آدمی زندگی حقیقی را به انسان نشان می دهد بلکه با وجود آثار به جا مانده از هنرمند، یاد و نامش همیشه زنده خواهد ماند.
وی هنر را نمک زندگی خواند و گفت: برای رسیدن به شیرینی های زندگی و کسب مهارت لازم باید به دنبال آن رفت و تلاش لازم را برای رسیدن به نقطه والای هنر طی کرد.
استاد نوروزی با زبانی ساده ولی نکته دار گفت: هنر قرص و کپسول نیست که با خوردن یکباره آن بتوان مراحل لازم را کسب کرد، بلکه نیازمند کشیدن رنج مسیر است تا به شاهراه هنر دست یافت.
وی به هنرمندان جانبازی که با وجود از دست دادن اعضای مهم بدن خود به هنر روی می آورند و به مدارج بالا نیز می رسند، اشاره کرد و افزود: دست یافتن به هنر والا غیر ممکن نیست، ولی زحمت و تلاش عامل مهمی در کسب مهارت ها است.
آخرین شگرد هنری استاد نقاشی با نقطه است که برای یک تصویر باید حدود شش میلیون نقطه را در کنار هم قرار دهد تا بتواند به تصویر دست یابد و مهمترین آثار وی تصویر حضرت آیت الله جوادی آملی است که در اتاق کار خود بر روی دیوار خودنمایی می کند.
*نستعلیق عروس خطهای دنیا است
سایت دماوندنامه نیز در گفتوگو با استاد نوروزی نوشته است: قرآنی را که در طول ۱۰ سال آب خط نستعلیق نوشته است به زودی چاپ می شود. پیرمرد با اینکه سنی از او گذشته ولی هنوز به هنرش عشق می ورزد. صداقتش برایمان بسیار جالب بود وقتی می گفت: ۲ سال هم برای شاه خطاطی کردهام.
پسر ۲۲ ساله اش را به دلیل حمله قلبی از دست داده و این حادثه پربه شدیدی به استاد حسین نوروزی وارد کرده است. خودش می گوید به لطف خدا و عشق به کارم زنده مانده ام.
- استاد شما خوشنویسی را از کجا شروع کردید؟
من از ۱۲ سالگی به خط و نقاشی با هم علاقمند شدم و هر دو را با هم شروع کردم. ولی پس از ۱۸ سالگی بیشتر به خط گرایش پیدا کردم.
- مشوق شما چه کسی بود؟
هیچکس، خودم خودم را تشویق می کردم.
- اولین استاد خوشنویسی شما چه کسی بود؟
استاد علی شاه میری در مدرسه اسدآبادی. آن موقع کلاس هفت بودم وخط یکی ازدرسها ما بود.
- در بین اساتیدتان کدامیک شما را بیشتر تحت تاثیر قرار داد؟
سال ۱۳۴۵ با استاد حسین میرخانی و برادرشان استاد حسین میرخانی آشنا شدم.ولی آن کسی که بیشتر مرا تحت تاثیر قرار داد استاد غلامحسین امیرخانی بوده که خط ایشان برایم بسیار دلنشین است.
- برای آموزش خط از چه روشی استفاده می کنید؟
هر کسی که پیش من می آید ابتدا می گویم که یک خط برایم بنویس و براساس آن متوجه می شوم که او باید از چه مرحله ای شروع کند. برخی باید ازابتدا شروع کنندو بعضی ها کمی جلوترند و سابقه قبلی داشته اند.
- در میان خط های نستعلیق و شکسته وثلث و نسخ کدامیک را بیشتر دوست دارید؟
تخصص من نستعلیق است و به نظر من نستعلیق عروس خط های دنیاست و بعد از آن خط شکسته نستعلیق هم زیباست. البته خط نستعلیق نوشتنش بسیار مشکل است و آدم باید مجنون باشد. نستعلیق آدم را پیر می کند.
- به نظر شما معنویت چقدر بر اثر یک هنرمند موثر است؟
این خیلی واضح است. اصولا خط روح دارد که حتی روایاتی هم درباره خط داریم. خط یک هنر قدسی است.شما بعضی خطها را می بینید که ممکن است از نظر فنی زیاد جالب نباشد ولی شما را جذب می کند و با خودش می برد. این نیرویی است که در نویسنده اش وجود داشته؛ چون اساتید ما در قدیم هیچکدام بدون وضو خط نمی نوشتند.
- استاد شنیده ایم که یک جلد قرآن کریم را با خط نستعلیق نوشته اید. این قرآن را از کسی شروع کردید؟
حدودا از ۱۰ سال پیش شروع کردم و روز تولد حضرت زهرا (س) در سال ۸۳ به اتمام رسید.
- چه انگیزه ای موجب شد که شما به نوشتن قرآن شروع کنید؟
من اولین بار سال ۶۶ دیوان حافظ را نوشتم. بعد آن را یک ناشری خرید و چاپ کرد.بعد از آن غزلیات عراقی را نوشتم و پس ازآن به دلم افتاد که قرآن را بنویسم. تقریبا حدود ۲۰۰ صفحه نوشته بودم که با آیت الله جوادی آملی که می آمدند احمدآباد آشنا شدم وایشان گفتند: چرا تمامش نمی کنی؟ ایشان پیگیری کردند و منزل ما می آمدند و کار را می دیدند و تشویق می کردند. تشویق های ایشان باعث شد من کار را جدی دنبال کنم وامیدواریم که خود ایشان هم آن را چاپ کنند.
- نظرتان درباره خط معلی چیست؟
درباره معلی که آقای عجمی آن را ابداع کرده اند باید بگویم یقینا این خط به ایشان الهام شده است. درست است که از خط ثلث هم بهره برده ولی این رقص قلم و دلنشینی این خط عادی نیست. البته به نظر من این خط تزئینی و تیتری است چون خواندنش ساده نیست وبرای متن طولانی نوشتن شاید مناسب نباشد.
- اگر موافق باشید برگردیم به دوران نوجوانی و جوانی شما.
من دوره نوجوانی ام را در تهران گذراندم. پدر و مادرم احمد آبادی بودند ولی من تا ۱۱ سالگی دماوند را ندیده بودم. دردوران جوانی سه سال هم خطاط شاه بودم و حکم ارتشی ها را می نوشتم ولی نتوانستم تحمل کنم و با زور و اصرار فراوان استعفا دادم و ازآن دم ودستگاه خارج شدم.
در حال حاضر حدود ۳۵ سال است که با انجمن خوشنویسان همکاری می کنم و حالا هم هفته ای یک روز می روم آنجا وتدریس می کنم و البته در مجتمع کوثر هم درخدمت جوان های دماوندی هستم و این کار برای من ارزش معنوی دارد.
- استاد تحصیلات شما چقدر است؟
کم، فوق دیپلم قضایی هستم و دو سال هم در دفاتر ثبت کار کردم ولی نتوانستم با آنها ادامه بدهم چون فضای خیلی بدی در آن ادارات حاکم بود که من بریدم و دیگر هم سراغ شغل اداری نرفتم و این کاره نبودم.
- یک خاطره ازدوران جوانی تان بگویید.
کلاس چهارم ابتدایی یک خانمی معلم ما بود. او با گچ روی تخته می نوشت و ما از روی آن می نوشتیم. یک روز بعد ازا ینکه خانم معلم روی تحته سرمشق داد، من به بغل دستی ام گفتم من بهتر از او می نویسم. بغل دستی ام نامردی نکرد و گفت: خانم این می گوید که بهتر از شما می نویسد. معلم گفت: بلند شو و بیا و بنویس. گفتم: ببخشید. گفت: نه ، بیا بنویس. من رفتم و نوشتم و بهتر درآمد و بچه ها خانم معلم را هو کردند. او هم از روی لج من را کتک زد و از کلاس بیرون کرد.
- با کدامیک از هنرمندان ارتباط دارید؟
با خیلی ها. غیر از خطاطان با کسانی مثل آقای جمشید مشایخی و برخی از اهالی موسیقی ارتباط دارم. چون خودم هم کمی اهل موسیقی هستم.
- استاد راز موفقیت شما چه بود؟
یکی عشق به کار ودیگری پشتکار و صبر. هنر یعنی صبر و شکیبایی و نیز پشتکار می خواهد.
- زیباترین شعری که نوشته اید؟
روی سنگ قبر پسرم نوشتم:
آرام جان خسته و تاب تنی هنوز / رفتی ز دیده لیک به جان منی هنوز
گر نیستی چون من به امید لقای دوست / ای شمع شب گذشته چرا روشنی هنوز
در برابر قرآنی که در طول ۱۰ سال نوشته اید چه چیزی از خدا می خواهید؟
از خدا می خواهم که لغزشهای جوانی ام را ببخشد.
- درباره موانع رشد هنر درمنطقه نظرتان چیست؟
اولا من باید از آقای آقایی ریاست اداره ارشاد تشکر کنم که شرایط نسبتا خوبی را فراهم آورده اند. ثانیا توصیه می کنم اگر کسی دنبال فراگیری خط است ،این راه سخت است و صبوری زیادی می خواهد. راه سختی است ولی میوه شیرینی دارد.
ثالثا دانشگاهها هم می توانند قدم های خوبی در پیشرفت هنردرمنطقه بردارند و من همین جا اعلام آمادگی می کنم که هر گونه همکاری را با دانشگاهها انجام خواهم داد.
پایگاه خبری عصر شرق، این ضایعه را خدمت جامعه هنرمندان و خوشنویسان شهرستان دماوند و خانواده محترم نوروزی احمدآبادی تسلیت عرض میکند.
انتهای پیام/
