محمدحسین دماوندی، متخلص به «نورس»، از شاعران برجسته و نامآشنای شهرستان دماوند و از شاگردان صائب تبریزی در سبک هندی به شمار میرود.
به گزارش پایگاه خبری عصر شرق، محمدحسین دماوندی، متخلص به «نورس»، از شاعران برجسته و نامآشنای شهرستان دماوند و از شاگردان صائب تبریزی در سبک هندی به شمار میرود.
این شاعر دماوندی، زاده شهر دماوند بود و دوران رشد و بالندگی خود را نیز در همین دیار سپری کرد. با وجود جایگاه ادبی نورس، اطلاعات دقیقی از تاریخ تولد وی در منابع تاریخی ثبت نشده است.
درباره چگونگی مهاجرت نورس از دماوند و جزئیات سفر او روایت مشخصی در دست نیست، اما آنچه مسلم است، حضور وی در شهر اصفهان ـ پایتخت دولت صفوی و کانون سیاست، مذهب، هنر و دانش آن دوران ـ نقش مهمی در شکوفایی استعداد شعری او داشته است.

نورس در اشعار خود، بهویژه در غزلیات، از مضامین عمیق عرفانی و مذهبی بهره برده است؛ از جمله غزل ۱۶۷ دیوان او که در وصف حضرت صاحبالزمان (عج) سروده شده است.
دیوان اشعار نورس به کوشش «حمید مشهدیآقایی» و توسط «انتشارات مهر هشتم» منتشر شده و شامل حدود ۶ هزار بیت در قالبهای غزل، متفرقات، مطالع، رباعیات، قطعات، مثنویات و قصائد است.
نورس علاوه بر شاعری، در زمره خطاطان برجسته دماوندی نیز قرار دارد.



































