معاون سازمان قضایی نیروهای مسلح استان تهران با بیان اینکه جریان نفاق همیشه در کمین جهان اسلام است، گفت: قوه قضاییه امروز در مبارزه با مفاسد اقتصادی کار میکند.
به گزارش پایگاه خبری عصر شرق، حجتالاسلام والمسلمین عباسعلی فراتی ظهر امروز در سخنان بین نماز جمعه دماوند در جمع نمازگزاران و مؤمنان این شهرستان اظهار کرد: جریان نفاق فراموششدنی نیست و بهعنوان یک خطر همیشه در کمین جهان اسلام است.
وی با بیان اینکه قوه قضاییه قبل از انقلاب با تشکیلاتی بهعنوان دادرسی ارتش با ضابطه ساواک بوده است، افزود: در آن زمان، هیچ یک از شرایط حقوق بشر رعایت نمیشد؛ در حالی که ادعای رعایت حقوق بشر را داشتند.
معاون سازمان قضایی نیروهای مسلح استان تهران با بیان اینکه شهید رجایی، بهشتی و ۷۲ تن در آتش خشم و کینه از عدالت سوختند و دنیا هیچ واکنشی نشان نداد، گفت: در کنار این شهیدان، ۱۷ هزار نفر به شهادت رسیدند، اما جنایتکاران در کنار هم در کاخ سفید بر سر یک میز نشستند یا در اروپا جا خشک کردند و ما را متهم به حمایت از تروریست میکنند.
فراتی ادامه داد: حقوق بشر با جنایتهای صورت گرفته ساواک و گروهکهای مختلف هیچ مشکلی نداشت، اما امروز کسی که علنی و آشکار با اتوبوس نیروهای انتظامی را زیر گرفت و فیلم آن در دنیا پخش شد و به محاکمه رسید، آمریکا بیانیه صادر میکند که حقوق بشر زیر سؤال رفته است!
وی تصریح کرد: امروز هزاران نفر از مردم مصر و بحرین به زندان و اعدام محکوم میشوند و در صعودی، آیتالله نمر گردن زده میشود که در این جهت هیچ مشکلی برای سازمان ملل متحد، شورای امنیت ملی، اتحادیه اروپا و … به وجود نمیآید و نگران حقوق بشر نیستند.
عضو شورای قضایی استان تهران بیان کرد: در زمان قبل از انقلاب دادگستری به معنای واقعی کلمه محلی از اعراب نداشت و خیلی از مسائل در محیطی بسته و تشکیلاتی خاص در دادرسی ارتش رسیدگی میشد؛ اگر کسی اعاده دادرسی میکرد، باید دستور شخص شاه رسیدگی صورت میگرفت.
فراتی تأکید کرد: امروز قوه قضایی در خط مقدم مبارزه با جنایتکارانی است که در روز روشن، مجلس را نشانه گرفتند و قصد تخریب حرم امام راحل را داشتند و وقتی با آنها مبارزه میشود، فریاد میزنند که حقوق بشر رعایت نمیشود.
وی با بیان اینکه امروز قوه قضاییه در مبارزه با مفاسد اقتصادی کار میکند، خاطرنشان کرد: انتظارات بهجا و بهحق مردم است که باید بدان توجه شود؛ اگر امروز دیگران وظایف خود را به هنگام انجام دهند، شاید نوبت به چوب و پیاز و اشک ریختن نشود.


































